قبل از معرفی جاهای دیدنی شیراز بهتر است ابتدا شیراز را بدرستی بشناسیم. شیراز شهری پر از زیبایی های تاریخ و فرهنگ ایرانی که هر کسی را وسوسه میکند تا سفری به یاد ماندنی را به این شهر داشته باشد، سفری در دالان تاریخ با گذر از عظمت و شکوه ایران باستان تا معماری های بی بدیل دوران زندیه و قاجار، میتوانی ساعت‌ها رهسپار خیابان هایش شوی تا لحظاتی به شیرینی طعم فالوده‌هایش در خاطرت نقش ببندد و با عطر بهار نارنج هایش به اشعار زیبای حافظ و سعدی گوش جان بسپاری ،همه‌ی اینها در کنار هم تجربه‌ای فراموش نشدنی را برایتان رقم خواهد زد. در این مقاله از مجله ترپ می توانید جاهای دیدنی شیراز  را با عکس و آدرس  بهتر بشناسید.

 

شیراز

 

 

مکان های مذهبی:

بارگاه شاهچراغ:

یکی از معروف ترین مکان های مذهبی شیراز که تقریبا همه با آن آشنایی داریم، آرامگاه احمد ابن موسی کاظم (ع) برادر امام رضا یا شاهچراغ است. این آرامگاه در دوره اتابکان فارس در حدود قرن 6 هجری قمری ساخته و تا به امروز بارها بازسازی و مرمت شده که اصلی ترین این مرمت ها در سال ۷۴۵ قمری ملکه تاشی خاتون مادر حاکم فارس، بارگاه را بهسازی کرد و علاوه بر ساخت مدرسه ای در این مکان، محلی برای استراحت و خورد و خوراک مسافران در نظر گرفت. همچنین در زمان نادر شاه کل این بنا مرمت شده و قندیل طلایی 72 مثقالی به بارگاه شاهچراغ اهدا کرد، ولی در زلزله ای که در سال 1239 در شیراز رخ داد این بنا خراب شد که با فروختن قندیل طلا این مقبره را مرمت و بازسازی کردند. و اکنون یکی از مهم ترین جاهای دیدنی شیراز محسوب می شود.

شاه چراغ

مسجد وکیل:

یکی از قدیمی‌ترین مساجد شیراز، مسجد وکیل است که در دوره‌ی کریم خان زند، با استفاده از بهترین مصالحی که در آن زمان در دسترس بوده ساخته شده است. این مسجد به قدری زیباست که پیر لوتی در سفرنامه‌ خود به نام “به سوی اصفهان” از این بنای مذهبی تاریخی به عنوان “کاخ لاجوردی و فیروزه فام” یاد کرده است. این مسجد در کنار بازار وکیل و حمام وکیل قرار دارد که آنها نیز از آثار تاریخی و جاهای دیدنی شیراز مربوط به دوره زندیه هستند.

مسجد وکیل

مسجد نصیر الملک:

از جاهای دیدنی شیراز که در مسافرت به شیراز نباید به هیچ عنوان آن را از دست بدهید، مسجد نصیر الملک است که بازی نور و رنگ در فضای این مسجد هر کسی را مدهوش خود می‌کند و با نام مسجد صورتی نیز شناخته می شود. بنیان گذار این مسجد میرزا حسنعلی خان نصیرالملک و معمار آن علی اکبر قوام الملک بوده و تاریخ ساخت آن به دوران قاجار بازمیگردد. برای دیدن این مسجد بسیار زیبا می توانید به آدرس شیراز، خیابان لطف‌علی خان زند، کوچه‌ نصیرالملک، کوچه‌ تریاکچی مراجعه کنید.

مسجد جامع عتیق:

مسجد جامع عتیق که به آن مسجد جمعه و مسجد آدینه نیز می‌گویند، به عنوان قدیمی ترین مسجد شیراز شناخته می‌شود. این مسجد که اولین هسته مذهبی شهر شیراز نیز به حساب می آید، تنها یک مکان مذهبی نبوده بلکه زمانی عملکرد اجتماعی سیاسی نیز داشته است. بر خلاف سایر مسجدهای شیراز، مسجد عتیق بسیار ساده است و فقط قسمت هایی از آن با کاشی‌های آبی تزیین شده است و جلوه ای زیبا به آن داده است. این مسجد تاریخی در کنار حرم شاهچراغ واقع شده و یکی از درب‌های ورودی این مسجد داخل حیاط حرم است.

کلیسای شمعون غیور:

کلیسای شمعون غیور که به آن کلیسای زند نیز می گویند متعلق به دوران حکومت رضا شاه می باشد و نام آن را از شمعون قانوی، حواری دهم و یکی از دوازده یار حضرت عیسی (ع) که طبق روایاتی در ایران کشته شده است گرفته اند. کلیسا این با رعایت جزییات معماری ایرانی یکی از زیباترین کلیساهای کشور در بین جاهای دیدنی شیراز به شمار می‌رود. سقف نمازگاه، طاق ضربی آجری است و با نقشه‌های مهندسی ریز و بسیار ظریف، استفاده از پنجره‌های رنگارنگ برای دریچه ها و استفاده از درها و پنجره‌هایی که در خانه‌های قدیمی شیراز بسیار می‌توان دید. ساخت این کلیسا در سال 1317 پایان یافته و بنیانگذار و اولین کشیش آن رالف نارمن شارپ، خاور شناس و دانشمند معروف انگلیسی بود.

کلیسای شمعون غیور

مسجد مشیر:

یکی از زیباترین مساجد شیراز، مسجد مشیر به شمار می‌رود که بین سال‌های 1265 تا 1274 هجری قمری توسط “میرزا ابوالحسن خان مشیرالملک” ساخته شده. این مسجد تاریخی و دیدنی در خیابان قاآنی شمالی، در محله بازار ارامنه قرار دارد. در پیشانی شبستان طاق‌ نمای بسیار زیبا با ارتفاع زیادی است که آیات قرآنی با خطوط درشت ثلث عالی بر آن نوشته شده و بالای این شبستان دو گلدسته کاشی‌کاری، ساخته شده است.

 

 

آرامگاهها:

آرامگاه کوروش در پاسارگاد:

بدون شک نیاز به معرفی آرامگاه بزرگ مرد تاریخ، کوروش کبیر نیست و همه این شخصیت بزرگ و تاثیرگذار را می‌شناسند. آرامگاه کوروش در پاسارگاد، حدود 130 کیلومتری شمال شیراز ساخته شده. محوطه پاسارگاد که در سال 546 قبل از میلاد مسیح ساخته شده، متاسفانه امروزه دچار بی‌مهری عده‌ای شده و به جز آرامگاه کوروش از این کاخ قدیمی چیزی به جای نمانده است. برای دیدن این آرامگاه نیازی به داشتن عشق به تاریخ و شخصیت های آن ندارید، فقط دو چشم و یک قلب آزاد می‌خواهید.

 

پاسارگاد

 

حافظیه:

حافظیه یا آرامگاه حافظ در شمال شهر شیراز و در جنوب دروازه قرآن واقع شده و آرامگاه حافظ شیرازی شاعر گرانقدر و نام آشنا را در خود جای داده است. مساحت این مجموعه 2 هکتار است و از دو بخش اصلی صحن جنوبی و شمالی تشکیل شده است. به جز این دو صحن، در بخش‌های شرقی و غربی حافظیه قبرهای بیشتری وجود دارد که اکثر آن‌ها مربوط به شعرا و عرفای دوره‌های مختلف هستند. دو بخش شرقی و غربی حافظیه در سال‌های اخیر جهت بازدید عموم گشوده شده‌اند و پیش از این دسترسی به آن‌ها محدود بود. حافظیه یکی از جاهای دیدنی شیراز در شب است که حال و هوای عارفانه ای دارد و روح تان را جلا می دهد.

سعدیه:

یکی دیگر از شاعران به نام و تاثیرگذار در زبان فارسی سعدی شیرازی بوده است که در سال 606 هجری قمری چشم به جهان گشود. استاد سخن، پادشاه سخن، شیخ اجل و استاد مطلق سخن فارسی تنها بخشی از القابی است که به سعدی نسبت داده اند. سعدی در سال ۶۹۰ هجری قمری در شیراز درگذشت و آرامگاه وی در شیراز قرار دارد. سعدیه نیز از جاهای دیدنی شیراز برای علاق همندان به شعر وادب فارسی است.

آرامگاه خواجوی کرمانی:

این آرامگاه در شمال شیراز، در دامنه کوه صبوی و در ابتدای جاده شیراز-اصفهان، در تنگ الله‌الکبر واقع شده و دلیل معروفیت آن،معماری چشم‌ گیر آن است. آرامگاه خواجوی کرمانی به دروازه قرآن مشرف می باشد و آب چشمه رکن آباد از کنار این مقبره میگذرد این آرامگاه در سال 1315 با اعتبارات اداره فرهنگ فارس ساخته شد. محل آرامگاه در محوطه‌ای بدون سقف قرار دارد که در وسط  این محوطه سنگ قبری است که بالای آن محدب و دارای برآمدگی است.

آرامگاه شیخ روزبهان:

آرامگاه شیخ روزبهان در محله درب شیخ، جنوب خیابان لطفعلی‌خان زند، در محوطه سه پله سنگی قرار دارد که به ایوانی بدون سقف منتهی می‌شود و در اطراف ساختمان کشیده شده‌ است. پس از آن ایوان سقفی را می‌توان دید که در ادامه آن ایوانی دیگر با عرض کمتر و قبر شیخ و آرامگاه دو تن از فرزندان و فرزندزادگان وی در آنجا قرار دارد.

آرامگاه باباکوهی شیرازی:

در رشته کوه‌های شمالی شهر شیراز و در سمت چپ دروازه قرآن، کوهی به نام “باباکوهی” قرار دارد که این نامگذاری به خاطر جای گرفتن آرامگاه باباکوهی یکی از بزرگان و مشایخ اواخر سده چهارم هجری قمری به نام باباکوهی به این نام خوانده می‌شود. شیخ ابوعبدالله بن عبیدالله شیرازی که به دلیل خلوت گزینی در کوه به این لقب نامیده شده، در سال 337 هجری قمری به دنیا آمد و در سال 442 هجری قمری درگذشت.

آرامگاه علی بن حمزه:

یکی از بناهای تاریخی و مذهبی شهر شیراز آرامگاه علی بن حمزه می باشد. این آرامگاه متعلق به شاه میرعلی‌بن حمزه ‌بن موسی کاظم است که در خیابان حافظ و در نزدیکی رودخانه خشک واقع شده. آرامگاه علی‌بن حمزه در دوره دیلمیان و به‌ دست امیر عضدالدوله دیلمی ساخته شده و در دوره تیموریان بخش‌هایی از آن بازسازی شده است.

آرامگاه بی بی دختران شیراز:

این آرامگاه که در شمال مسجد مشیر قرار دارد، در تیر ماهِ سالِ 1347 با شماره ثبت 422 به‌ عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌ است. این آرامگاه در زمان زندیه ساخته شده‌ است و دستور ساخت آن را زنی از سلاطین وقت صادر کرد. بنای مذکور بعدها بر اثر زلزله تخریب شد تا اینکه محمد قلی خان ایلخانی آن را بازسازی کرد. ساختمان فعلی بی بی دختران یا امامزاد ام عبدالله مربوط به دوره ایلخانی است. این آرامگاه در کوچه‌ای فرعی از خیابان شهید دستغیب در پشت مسجد بیت‌العباس در نزدیکی مسجد ایلخانی قرار گرفته‌ است.

آرامگاه سید تاج الدین غریب:

آرامگاه سید تاج الدین غریب متعلق به دوره قاجار می‌باشد و با گنبدی نیلوفری، رو به شمال و در کوچه‌ای منتهی به بازار میوه فروش‌ها، واقع در دروازه کازرون قرار دارد. در سردر ورودی این آرامگاه از کاشی‌های هفت رنگ با تصاویری از گل و بوته استفاده کرده‌، روی برخی از آنها تعدادی از آیات قرآنی و احادیث را به خط ثلث نوشته اند و روی بعضی تصاویری از واقعه کربلا را می‌توان دید. روی در ورودی چوبی نیز احادیثی با استفاده از هنر منبت ‌کاری حک شده است. بالای درب ها، پنجره‌ای مشبک، قطعات چوب و شیشه‌های رنگی وجود دارد و در پشت در، راهرویی به شکل هشت ضلعی است که در سقف آن از کاشی یک رنگ استفاده کرده‌اند.

آرامگاه سیبویه شیراز:

این آرامگاه  که در محله‌ سنگ سیاه شیراز قرار دارد، مقبره دانشمند ایرانی به نام ابوبشر عمرو بن عثمان بن قنبر سیبویه مشهور به سیبویه شیرازی است. آرامگاه سیبویه در سال ۱۳۵۳، توسط انجمن آثار ملی ایران ساخته شد. با طول هشت و عرض پنج متر، بنای آرامگاه از طاق‌نمایی تشکیل شده که با کاشی‌های معرق اثر هنرمندان خراسانی تزیین شده است. شهرداری شیراز نیز در اطراف بقعه محوطه زیبایی را ایجاد کرده و باعث دوچندان شدن زیبایی این محیط شده است.

آرامگاه محمد بن خفیف:

آرامگاه محمد ابن خفیف شیرازی  عارف قرن سوم و چهارم هجری که امروزه در پشت بازار وکیل شیراز قرار دارد و کتابخانه‌ای عمومی به نام “کتابخانه عمومی عبدالله خفیف” کنار آرامگاه او بنا شده است. وی که از عارفان و مشایخ بزرگ صوفیه و موسس سلسله خفیفیه بود، از گوشه نشینان و عارفانی بود که سالهای زندگی خود را صرف خودشناسی کرده بود و در سال 371 درگذشت و جسد او را در خانه اش به خاک سپردند.

آرامگاه شاه شجاع:

در شمال غربی حافظیه، در نزدیکی هفت تنان و در کنار بلوار هفت تن آرامگاه شاه شجاع قرار دارد. شاه شجاع در سال 786 هجری قمری و در سن 53 سالگی درگذشت و جسد او بنا به وصیت خود در پای کوه چهل مقام (مکان فعلی آرامگاه وی) به خاک سپرده شد. در سال 1338  علی سامی کسی که بازسازی سعدیه و حافظیه را بر عهده داشت با همت انجمن آثار ملی، آرامگاه موجود را روی قبر بنا کردند

 

اگر قصد سفر به شیراز را دارید میتوانید از ویلاها و امکانات متنوع ترپ استفاده کنید…

#ترپ تیم در خدمت شما گردشگران عزیز می باشد

 

 

پاسخ دهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای اجباری مشخص شده اند *
شما می توانید از این استفاده کنید HTML برچسب ها و ویژگی ها: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>